Şiir

On Yedi Ekim

Sense başlı başına bir şiirdin
Bense senin naçizane şairin
Ne büyük bir şerefti yazmak seni
Her şiirin vardır bir hikâyesi
Sen hikayelerin en güzeliydin

Çocuktun daha sevmiştin birini
Hilâle bakar gibiydi nazarın
Taa o zamandan belirgindi aşkın
Gülüşünden, susuşundan belliydi
Senin maşukun anlayamamıştı

Belki de mürtefi yerdeydi aşkın
Duyulmuyordu ötelerden sesin
Belliydi aşkından sen öteliydin
Senin aşkın fazlaydı mecnun için
Ki sen aşıkların çok üstündeydin

Bir ekim on yedisiydi o zaman
Yaşın yirmiydi ruhun kaçtı peki
Ellerin titriyordu heyecandan
Bir çocukluk hayaliydi seninki
Ekimin on yedisi gerçekleşti

Bir gülüşün vardı aşk makamında
Rüzgâr gülüşüne özeniyordu
Bir kokun vardı hüzün makamında
Rüzgâr senden alıp dağıtıyordu
Yüksek dağlarda açan zambaklara

Yasaktı sana maşukunu görmek
Yahut ondan gelen kelamı duymak
Yakındı meskeni kırk adım kadar
Meselenin aslı buydu ya yanmak
Küllerinden doğup aşkına uçmak

Ey sevdi mi gözlerinden yaş akan
Zümrüt gözlü zümrüdüanka kuşu
Binlerce nergisler düşünde açsın
Kapat parlayan gözlerini, uyu
Şiirli gecelerin sonsuz olsun

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Göz Atın
Kapalı
Başa dön tuşu